متصود میوه ایست که آخر دهد درخت

کاو را ز پا فکندی و دین گشت پایدار

بعد از نبی رسید خلافت به چار تن

بودی تو یک خلیفه برحق از آن چهار

نز برگها که پیش بروید ز شاخسار

مدح تو چون شعاع خور از مشرق لبم

ناجسته در بسیط زمین یابد انتشار