گردد بسان کوره حداد پر شرار

چنگال شیر مرگ مگرهست تیغ تو

کز وی عدوی ملک چو روبه کند فرار

هرگه که وصف تیغ تو گویم زبان من

شیرازه صحیفه من خواست بگسلد

دیشب که گشتم از صفت وی سخن گذار

هی سوخت دفتر من از اوصاف او و من