زیرا که من ترا به جهان کردم اختیار

میرا منم که از شرف بندگی تو

بر خواجگان روی زمین دارم افتخار

چرخم گر اختیارکند از جهان رواست

شد درجهان سخا و سخن بر من و تو ختم

تا ماند این یک از من و آن از تو یادگار

از ابر تا که ژاله ببارد به مهرگان