خندان چو لاله مادح بخت تو قاه قاه

تا ماند این یک از من و آن از تو یادگار

از ابر تا که ژاله ببارد به مهرگان

از خاک تاکه لاله برآید به نوبهار

گریان چو ژاله دشمن جاه تو زارزار