دلهای بینباشته در چاه نبینند

روی تو بود ماه و بر او عقرب جرار

تا داده صدف داده همی پرورش در

تو پروری ای ماه به مرجان در شهوار

ببیند همی بر زنخت چاه نگونسار

غافل که درین زیرکله خرمن مشکست

خلقی بشگفتند که ماهیست کله دار