تو از نگه مست و من از خاطر هشیار

هیچ افتدت ای مه که به ما متفق آیی

تا کشور هفت اقلیم گیریم به یک بار

تو از لب جانبخش و من از منطق شیرین

ملکی که ز تیغ خم ابرو نگشاید

من بر تو کنم راست ز شیرینی اشعار

بومی که مسخر نشد از شعر دلاویز