بی مار توکارست مرا مویه و تیمار

ای طره و چهر تو یکی نار و یکی مار

بی نار تو در نارم و بی مار تو بیمار

بی نار تو یارست مرا ناله و اندوه

جز من که به نار تو و مار تو گریزم

دیارگریزند هم از مار و هم از نار

نبود عجب ار رام شود مار تو بر من