نبود عجب ار رام شود مار تو بر من

بی مار توکارست مرا مویه و تیمار

جز من که به نار تو و مار تو گریزم

دیارگریزند هم از مار و هم از نار

زیراکه شود رام چو مقلوب شود مار

بیزار ز آزار شود مردم عالم

من می نشوم هیچ ز آزار تو بیزار