ای خال سیاه تو درون خط مشکین

زیراکه شود رام چو مقلوب شود مار

بیزار ز آزار شود مردم عالم

من می نشوم هیچ ز آزار تو بیزار

چون نقطه یی از مشک میان خط پرگار

روی تو به موی تو چو در غالیه سوسن

موی تو به روی تو چو بر آینه زنگار