گو مغنی لحن شهرآشوب ننوازد از آنک

کاب می جوشد همی از کوه و دشت و مرغزار

از نشاط آنکه این آب آید از بخت ملک

شعر قاآنی چو تیغ شاه گشتست آبدار

شهر بی آشوب گشت از بخت شاه بختیار

تا به دهر اندر حصار ملک گیتی هست چرخ

حزم شه چون چرخ بادا ملک گیتی را حصار