زور بازوی علی مرحب کشد نه ذوالفقار

ور حکیمی وهم را خواهد مجسم بنگرد

گو ببیند بد سیر خصم تراگاه فرار

دشمن از زور تو می ترسد نه از شمشیر تو

گشته تیغت لاغر از بس خورده خون دشمنان

راست بودست اینکه لاغر می شود بسیار خوار

کی بوده کاستاده بینم مر ترا پیش پدر