کم برده صف به صف بود و بدره باربار

سربازی از سپاه خدیو جهان بدم

بی نام و بی نشان و تهی دست و خاکسار

و ایدون ز لطف خواجه به جایی رسیده ام

بودم نخست خاربنی خشک و عاقبت

زاقبال او شدم چوگل سرخ کامگار

ایدر که گاه بندگی و روز خدمت است