گفت ای نکرده یاد ز یاران و دوستان

از پیچ و تاب و حلقه زلفین آن نگار

القصه نارسیده لب شکوه باز کرد

وآن طبله طبله مشک پریشید بر عذار

این بود حق صحبت یاران حق گزار

باری چه روی داد ندانم که بی سبب

مسکین دلم شکستی و بستی ز شهریار