این بود حق صحبت یاران حق گزار

القصه نارسیده لب شکوه باز کرد

وآن طبله طبله مشک پریشید بر عذار

گفت ای نکرده یاد ز یاران و دوستان

باری چه روی داد ندانم که بی سبب

مسکین دلم شکستی و بستی ز شهریار

این گفت و از تگرگ بپوشید لاله برگ