کفیده حنجر بلبل دریده معجر گل

بخواند و گفت که ای جیش عیش را سالار

شنیده یی به گلستان چه ظلم کرده خزان

که شاخ شو کت او خشک باد و زرد و نزار

گسسته طره سنبل شکسته پشت چنار

ردای سبزه ربودست و گوشوار سمن

ازار لاله دریدست و طیلسان بهار