جهان جاه ترا ناسپرده لیل و نهار

شرف ز خلق تو زاید چو از شر اب سرور

کرم ز طبع تو خیزد چو از بحار بخار

بهثت بزم ترا نانبشه ظل و حرور

به خاکپای تو خوردت روزگار یمین

ز فیض دست تو بردست کاینات یسار

چو با رضای تو از مرگ کس نیارد ننگ