به خاکپای تو خوردت روزگار یمین

کرم ز طبع تو خیزد چو از بحار بخار

بهثت بزم ترا نانبشه ظل و حرور

جهان جاه ترا ناسپرده لیل و نهار

ز فیض دست تو بردست کاینات یسار

چو با رضای تو از مرگ کس نیارد ننگ

چو با ولای تو از نار کس ندارد عار