تو محض فضلی آخر چه جویی از دینار

به وقت خشم تو از آب می نخیزد نم

به روز مهر تو از سنگ می نزاید نار

تو عین عدلی آخر چه خواهی از درهم

کسی معاند خود را چنان نسازد پست

کسی مخالف خود را چنین نخواهد خوار

گر آن نمود گناهی بدین غلام ببخش