به وقت خشم تو از آب می نخیزد نم

محیط جود ترا نامعینست کنار

کفایت تو دهد نظم ملک و رونق دین

کفالت تو نهد رزق مورو روزی مار

به روز مهر تو از سنگ می نزاید نار

تو عین عدلی آخر چه خواهی از درهم

تو محض فضلی آخر چه جویی از دینار