مشیر ملک بود بی زبان و بی گفتار

هزار چشم نهان بین خدای داده بدو

که خیره اند ز بیناییش الوالابصار

زهی وزیر سخندان که نوک خامه او

قلمش را دو زبانست و صدهزار زبان

به یک زبانی او یک زبان کنند اقرار

بود دو گوهر بکتاش در یسار و یمین