چه مدح گویم از میر بهبهان که بود

شمار آن نتوان یافت تا به روز شمار

زهی کلانتر دانا که طوطی قلمم

به گاه شکرش شکر فشاند از منقار

به خوان همت او روزگار خوان سالار

اگرچه دیر بپیوست با امیر جهان

ولی ز خدمت او زود نگسلد چون تار