اگرچه دیر بپیوست با امیر جهان

به گاه شکرش شکر فشاند از منقار

چه مدح گویم از میر بهبهان که بود

به خوان همت او روزگار خوان سالار

ولی ز خدمت او زود نگسلد چون تار

ز شیخ بندر هستم به ناله چون تندر

که داردم ز حقارت وقار آن چو حقار