به مهد عدل تو در خواب امن رفته جهان

زمانه چیست که بر حکم او کند انکار

زهی ز صاعقه تیغ آسمان رنگت

بسان رعد خروشان پلنگ درکهسار

ولیک بخت تو چون پاسبان بود بیدار

خلاف با تو بود آن گنه که توبه آن

قبول می نشود با هزار استغفار