ولیک بخت تو چون پاسبان بود بیدار

زهی ز صاعقه تیغ آسمان رنگت

بسان رعد خروشان پلنگ درکهسار

به مهد عدل تو در خواب امن رفته جهان

خلاف با تو بود آن گنه که توبه آن

قبول می نشود با هزار استغفار

بزرگوارا امیرا مرا یکی خانه است