که تنگ تر بود از چشم مور و دیده مار

خلاف با تو بود آن گنه که توبه آن

قبول می نشود با هزار استغفار

بزرگوارا امیرا مرا یکی خانه است

به سطح آن نتوان کرد رسم دایره زانک

ز بسکه تنگ نگردد به هیچ سو پرگار

شود چو پای ملخ رویشان خراشیده