ز بسکه تنگ نگردد به هیچ سو پرگار

بزرگوارا امیرا مرا یکی خانه است

که تنگ تر بود از چشم مور و دیده مار

به سطح آن نتوان کرد رسم دایره زانک

شود چو پای ملخ رویشان خراشیده

اگر دو پشه نمایند اندر آن پیکار

از آن سبب که ز ضیق فضا و تنگی جای