هی سوخت دفتر من از اوصاف او و من

دیشب که گشتم از صف وی سخن گذار

من جادویی نموده و شیرازه بستمش

باز از ثنای عدل شهنشاه کامگار

هی آب می زدم بوی از شعر آب دار

چندان برنده است دمش کز خیال آن

کاسد شدست کار رفوگر درین دیار