فریب ود و فسون ود وخواب ود و خمار

لبش میان خطش چون دو نقطه از شنگرف

برآن دو نقطه خطش بسته قوسی از زنگار

به چشمش امروز تا هرکجا نظر می رفت

به چین طره او خال عنبرین گفتی

گرفته زاغی مور سیاه در منقار

دلم به نرمی با چشم او سخن می گفت