لب به شکر بگش دند وگفتند ای غریب

گفتم ای شمشاد قدان ریاض افتخار

لب فراز آرید و آغوش و بغل خالی کنید

کزشما بی زحمتی هم بوسه خواهم هم کنار

آدمی بایدکه در هرکار باشد بردبار

موزه غربت برون آور نفس را تازه کن

گرد از سبلت برافشان ریشکان لختی بخار