دست من از عجز بوسیدند و گفتند ای حکیم

هم به خاک پای شه کای آرزوی ما برآر

گفتم ای خوبان بگویید آرزوی خویشتن

کارزوی خوبرویان را به جانم خواستار

چشم ما دورست چون از چهر شاه کامگار

کن سواد دیده ما را به جای دوده حل

در دوات اندر به زیر و روز و شب با خود بدار