آن زدهشت مانده بی حس این ز وحشت بیقرار

مغزها غرق جنون و عقلها محو طنون

عیشها وقف منون و طیشها خصم وقار

نبضها چون استخوان شد استخوان ها همچو نبض

چون مقابر شد معابر از هجوم کشتگان

پر مهالک شد مسالک از وفور گیر و دار

روز اگر بیچاره یی از خانمان رفتی برون