چون مقابر شد معابر از هجوم کشتگان

عیشها وقف منون و طیشها خصم وقار

نبضها چون استخوان شد استخوان ها همچو نبض

آن زدهشت مانده بی حس این ز وحشت بیقرار

پر مهالک شد مسالک از وفور گیر و دار

روز اگر بیچاره یی از خانمان رفتی برون

کشته یا مجروح برگشتی سوی خویش و تبار