جستی از جا هر زمان چون آدمی وقت خمار

خاک در زیر قدم دزدیست گفتی نقب زن

آب در جوی روان تیغیست گفتی آبدار

فی المثل را گر کسی خفتی به خلوتگاه امن

سبلت اشرار رعب انگیز چون چنگال شیر

مژه الواط هول آمیز چون دندان مار

روز و شب رافرق از هم کس نیارستی ازآنک