خاک در زیر قدم دزدیست گفتی نقب زن

مرد رم کردی ز سایه خویش اندر رهگذار

دل ز جان الفت بریدی با همه الف نهان

چشم از مژگان رمیدی با همه قرب جوار

آب در جوی روان تیغیست گفتی آبدار

فی المثل را گر کسی خفتی به خلوتگاه امن

جستی از جا هر زمان چون آدمی وقت خمار