روز و شب رافرق از هم کس نیارستی ازآنک

جستی از جا هر زمان چون آدمی وقت خمار

سبلت اشرار رعب انگیز چون چنگال شیر

مژه الواط هول آمیز چون دندان مار

مهر و مه بر سمت آن کشور نکردندی مدار

قصه کوته حال آن کشور بدین منوال بود

تا ز ری آمد به سوی فارس صاحب اختیار