راست گوید نیستم یک دم ز مهرت هوشیار

کیستم آخر گدایی بینوایی بی کسی

شیوه من شاعری شغلم مدیح شهریار

گر کسی گو ید که قاآنی شب و روزست مست

ورگناهم اینکه بر خوبان عالم مایلم

راستست اخلاق خوبت را به جانم خواستار

ور خطایم اینکه می کوشیدم به عیب و عار تو