ورگناهم اینکه بر خوبان عالم مایلم

شیوه من شاعری شغلم مدیح شهریار

گر کسی گو ید که قاآنی شب و روزست مست

راست گوید نیستم یک دم ز مهرت هوشیار

راستست اخلاق خوبت را به جانم خواستار

ور خطایم اینکه می کوشیدم به عیب و عار تو

نبستم منکر که مدح من ترا عیبست و عار