نبستم منکر که مدح من ترا عیبست و عار

ورگناهم اینکه بر خوبان عالم مایلم

راستست اخلاق خوبت را به جانم خواستار

ور خطایم اینکه می کوشیدم به عیب و عار تو

می دهم هر دم دل راد ترا نسبت به ابر

گر چه می دانم که آن روح لطیفست این بخار

نور رایت را به نور مه برابر می نهم