گرچه می بینم که آن اصلست و این یک مستعار

می دهم هر دم دل راد ترا نسبت به ابر

گر چه می دانم که آن روح لطیفست این بخار

نور رایت را به نور مه برابر می نهم

در بزرگی با جهان جاه ترا همسر کنم

گرچه می یابم که آن فانیست این یک پایدار

زین قبل بی حد خطا دارم که نتوانم شمرد