خلعت و انعام و مرسومم بیفزا زانچه بود

اندرین معنی جهانی هست چون من شرمسار

قصه کوته پایه خود بین نه استعداد من

زانکه من در مرتبت جویم تو بحر بی کنار

تا به عمر و دولت و بختت فزاید کردگار

آن مکن با من که درخورد من و قدر منست

آن بفرما کز تو زیبد وز تو ماند یادگار