ز یر لب خندید و گفت ای شاعرک ترسم که تو

گفتمش نی خو اهمت صد صد ببوسم تا هزار

گفت بالله چون تو یک عاشق ندیدستم حریص

گفتم الله چون تو یک دلبر ندیدم بردبار

نرم نرمک از پی هر بوسه یی خواهی کنار

گفتم آری داعی شاهستم و مداح میر

از پی بوس و کناری چون ز من گیری کنار