یک زمستان برتو رفت و باز چون مستان هنوز

زینکه فرداش شب تحویل هست و وقت یار

گفتم ای خادم مگر نوروز سلطانی رسید

گفت بخ بخ رای ناقص بین و عقل مستعار

روز از شب باز نشناسی زمستان از بهار

سبزه شد پیروزه پوش و لاله شد مرجان فروش

سرخ مل آمد به جوش و سرخ گل آمد ببار