گفتم ای خادم مگر نوروز سلطانی رسید

خادم آمدگفت ای قاآنی از حق شرم دار

صحبت معشوق و می تا چند مانا غافلی

زینکه فرداش شب تحویل هست و وقت یار

گفت بخ بخ رای ناقص بین و عقل مستعار

یک زمستان برتو رفت و باز چون مستان هنوز

روز از شب باز نشناسی زمستان از بهار