خادم آمدگفت ای قاآنی از حق شرم دار

گفتم آری داعی شاهستم و مداح میر

از پی بوس و کناری چون ز من گیری کنار

الغرض با یکدگر گفتیم چون لختی سخن

صحبت معشوق و می تا چند مانا غافلی

زینکه فرداش شب تحویل هست و وقت یار

گفتم ای خادم مگر نوروز سلطانی رسید