باده خواران دگر را قسمتی هم لازمست

تا دماغی تر کنم ز اول بده جامی عقار

گفت تا کی می خوری ترسم گرت زاینده رود

جای جام می بیارم بازگویی می بیار

نی نصیب تست تنها هرچه می در روز گار

گفتم ای خادم تو می دانی زبان درکام من

هست در برندگی نایب مناب ذوالفقار