جای جام می بیارم بازگویی می بیار

گفتم ای خادم بهل آن خامه و دفتر به پیش

تا دماغی تر کنم ز اول بده جامی عقار

گفت تا کی می خوری ترسم گرت زاینده رود

باده خواران دگر را قسمتی هم لازمست

نی نصیب تست تنها هرچه می در روز گار

گفتم ای خادم تو می دانی زبان درکام من