زان شراب آورد کز عکسش زمین شد لاله زار

خادمک در خشم رفت و زیرلب آهسته گفت

باش کامشب می خورد فردا زند میرش به دار

رفت عمدا بر سر میخانه وز سرجوش خم

زان میی کز وی اگر یک جرعه پاشی بر زمین

از سر مستی کند هفت آسمان را سنگسار

الغرض جامی دو چون خوردم قلم برداشتم