از سر مستی کند هفت آسمان را سنگسار

رفت عمدا بر سر میخانه وز سرجوش خم

زان شراب آورد کز عکسش زمین شد لاله زار

زان میی کز وی اگر یک جرعه پاشی بر زمین

الغرض جامی دو چون خوردم قلم برداشتم

گفتم اندر یک دو ساعت این قصیده آبدار