رفت در ظلمات و بازآورد در شاهوار

خلق می گفتند اسکندر چو درظلمات رفت

بس گهر آورد می گفتم ندارم استوار

لیک باور شد مرا روزی که دیدم کلک تو

سرورا صدرا خداوندا همی دانم که تو

نگذرد در خاطرت جز نام شاه نامدار

بر دعای پادشه زانرو کنم ختم سخن