خلق می گفتند اسکندر چو درظلمات رفت

دست تو دریا و عنبر خیزد از دریاکنار

راستی خواهد مگر آب حیات آرد به دس

کاینچنین پیوسته در ظلمات پوید خضروار

بس گهر آورد می گفتم ندارم استوار

لیک باور شد مرا روزی که دیدم کلک تو

رفت در ظلمات و بازآورد در شاهوار